กรรมพยากรณ์ ตอน เลือกเกิดใหม่
โดย ดังตฤณ
กลับสู่หน้าหลัก Dungtrin on Mobile >> สารบัญ
ตอนที่ ๓๘ ลืมตาในความมืด
อเวราตื่นจากหลับเหมือนปกติ แตกต่างก็เพียงรู้สึกแจ่มใสและมีกำลังวังชาเป็นพิเศษ คล้ายเริ่มต้นวันใหม่ก็อยากยิ้ม อยากหัวเราะ อยากกระโดดโลดเต้น ซึ่งนับเป็นเรื่องน่าแปลก ไม่สมเหตุสมผล เนื่องจากชีวิตไม่ได้อยู่ในช่วงเวลาสุขสันต์หรรษาขนาดนั้น
มองนอกหน้าต่างเห็นท้องฟ้ายังมืดสนิท ดึงตัวขึ้นนั่ง พบเงาร่างของพฤหัสทอดนอนอยู่เคียงข้าง ซึ่งนั่นไม่ใช่เรื่องน่าตกใจแต่อย่างใด นี่เป็นจังหวะที่หล่อนรอคอยมิใช่หรือ? เพียงย่องออกจากห้องเดี๋ยวนี้ หล่อนจะได้เป็นอิสระจากอดีตที่ทำตัวเหลวแหลกเสียที
แต่แปลก ในห้วงเวลาที่เป็นโอกาสเหมาะต่อการหลบหนียิ่ง ท่ามกลางสภาพการณ์ที่ควรว้าวุ่นรีบร้อนลุกลน หล่อนกลับมีแก่ใจนึกถึงสัมผัสน่ารัญจวนไปได้ คงเพราะตื่นขึ้นพร้อมกับภาวะทางกายที่สดใหม่และมีความแข็งขันอย่างประหลาด คล้ายมวลเลือดแล่นไปคั่งอยู่ที่อิตถีภาวะเพียงจุดเดียว ไม่เผื่อแผ่จุดอื่นสักหยด เงาร่างของผู้ชายในความมืดจึงดูเร้าใจล้ำลึก เสมือนปริศนาชวนระทึกกลางป่าเปลี่ยวที่หล่อนถูกทิ้งไว้ตามลำพัง
แรงดึงดูดระหว่างกันเคยมีสูงสุดเท่าใด ยามนี้กลับคูณเข้าไปสักสิบเท่าทับทวี ปั่นป่วนขนาดเคลื่อนกายเข้าหาเขาโดยไม่รู้สึกตัว และเหมือนกับจะไม่มีเหตุผลชนิดไหนๆในโลกเพียงพอเลยกับการด่วนผละจากหนีหาย
ในพายุกามารมณ์ที่ซัดแรงเกินห้ามใจ หล่อนเกิดความประหม่าอุทธัจราวเด็กสาวพรหมจรรย์ที่ยังไม่เคยผ่านมือชาย สองจิตสองใจระหว่างก้มหน้าลงจูบเขา กับดีดตัววิ่งเตลิดไปจากที่นั่นให้เร็วที่สุด
ไม่กี่พริบตาต่อมา ธรรมชาติทางกายก็ช่วยพิพากษาให้ ภาวะต้องห้ามที่เหนี่ยวโน้มเข้าหาวัตถุอันเป็นคู่ปฏิภาคนั้นทรงพลังรุนแรงเหลือล้น กล่าวได้เต็มปากว่าเป็นขีดสุดในชีวิต อเวราไม่รู้สึกว่าตนมีกำลังต้านทาน และนั่นก็หมายความว่าหล่อนหมดทางเลือก
นาทีนี้ ไม่มีสิทธิ์ตัดสินใจเลือก
จุมพิตริมฝีปากคู่นอนที่ยังคงคุ้นเนื้อกัน กระหายสัมผัสจากเขาแทบคลั่ง เกือบไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าทำอะไรลงไป ถ้านี่คือธรรมชาติ ก็ประหลาดนักที่หล่อนสูญเสียความเป็นตัวของตัวเองไปจนหมดสิ้น คล้ายถูกกดคอให้ทำในสิ่งที่ไม่ทราบแน่ด้วยซ้ำว่าเต็มใจหรือเปล่า รู้แต่ว่าเป็นสุข สนุก และน่าเริงใจดุจดำดิ่งสู่ห้วงมหรรณพไพศาลโดยปราศจากสิ่งเหนี่ยวรั้งแม้แบบบางเท่าใยแมงมุม
พฤหัสลืมตาตื่นขึ้นในความมืด รับรู้สัมผัสรุกเร้าอย่างไม่แปลกใจ เพราะสิงคารบรรยายสรรพคุณของยาไว้ล่วงหน้าแล้ว เขาไม่กอดตอบในทันที อย่างจะดูว่าฤทธิ์ยาพาหล่อนไปได้ถึงไหน
เหมือนไม่ใช่อเวราคนเดิม แต่ก่อนแม้เร่าร้อนปานใด อย่างน้อยเขาก็ต้องเป็นฝ่ายรุกก่อน ความเป็นนางเสือดาวของหล่อนจึงกระโจนจากที่ซ่อน แต่นี่เขาไม่ได้เป็นคนเปิดเกม แถมยังนิ่งเฉยเป็นทองไม่รู้ร้อนเสียอีก หล่อนยังอุตส่าห์เดินหน้าดำเนินการทุกสิ่งราวกับเป็นเจ้าแม่ประโลมโลกมาแต่ไหน
ด้วยรูปร่างหน้าตาที่กินขาดเกินนางแบบ ด้วยพื้นเพการศึกษาระดับสูง และด้วยพฤติกรรมทางเพศที่น่าตื่นใจเห็นปานนี้ ก็ไม่ควรกังขาเลยว่าเหตุใดผู้หญิงส่วนหนึ่งจึงกลายเป็น สินค้า ราคาแพงหฤโหดได้ง่ายดายนัก เศรษฐีแดนบ่อน้ำมันส่วนใหญ่คงยอมเทหมดกระเป๋าเพียงเพื่อเอารสหฤหรรษ์ระดับโลกตรงหน้าเขาไปเสพสมสักครั้ง!
ยามนี้จิตใจพฤหัสเสมือนเสาแข็งๆที่ไม่อาจสะเทือนด้วยคลื่นลมแห่งมนุษยธรรม เห็นแต่ว่ามนุษย์ไม่มีอะไรมากไปกว่าเล่นล่อในหล่มกาม หล่อนก็ดูมีความสุขสนุกสนานดี หาได้ทุกข์ร้อนอันใด ไยเขาจึงต้องสงสารหรือคิดปรานีเล่า เขากำลังจะส่งหล่อนไปอยู่ในที่ที่ชอบมิใช่หรือ?
เกมสัญชาตญาณดิบผ่านไปด้วยความเหนื่อยอ่อนของฝ่ายหญิง อเวราล้มตัวนอนหันหลังให้เขาด้วยอาการหายใจหอบถี่ พฤหัสนอนเอามือรองศีรษะยิ้มสบายใจเฉิบ ไม่มีแก่ใจก่ายกอดร่างโซมเหงื่อนั้นเอาเลย เห็นหล่อนเหมือนตุ๊กตาที่ใช้เสร็จ นึกอยากเหวี่ยงทิ้งไปไกลๆด้วยซ้ำ
สำรวจใจและถามตนเองว่าเหตุใดค่าของอเวราจึงเหลือศูนย์ได้รวดเร็วปานนี้ อาจเป็นเพราะเมื่อครู่หล่อนแสดงตัวคล้ายเครื่องจักรบำบัดความใคร่ที่ไร้ชีวิตจิตใจกระมัง? เอ
หรือว่าเพราะหล่อนคิดถีบหัวส่ง? เพราะหล่อนตบหน้าเขา? หรือเพราะ
นี่คือวิถีแห่งกาม?
ตอบตนเองไม่ถูก รู้เพียงใจเขาไม่แยแสอีกต่อไปว่าหล่อนจะเป็นตายร้ายดีอย่างไร แน่ใจว่าเคยรัก เคยสงสาร เคยคิดถนอมหล่อน แต่บัดนี้อะไรเทือกนั้นสาบสูญไปหมดแล้ว
นอนกะพริบตามองเพดาน เข้าใจชีวิตกระจ่างชัดขึ้นเรื่อยๆจากประสบการณ์ตรง แรงดึงดูดระหว่างเพศคือจุดเริ่มต้นของกามารมณ์ การตัดสินใจหลับนอนกันง่ายๆไม่ต้องรั้งรอคือจุดเริ่มต้นของสัมพันธภาพที่ผิวเผิน และการรู้จักแง่มุมสกปรกซ้ำไปซ้ำมาโดยปราศจากกลิ่นหอมหวานเคลือบคลุมคือจุดสิ้นสุดของความไยดี
ได้คิด และคิดไปเรื่อย ธรรมชาติสุ่มเลือกให้เขารูปร่างหน้าตาดี ดึงดูดใจเพศตรงข้ามอย่างแรง นั่นอาจหมายถึง คำสั่งตรงจากธรรมชาติ ให้เขาหาหญิงฟันมากที่สุดเท่าที่โอกาสจะอำนวย คนเราเกิดมาจะมีความหมายใดมากไปกว่าการได้อยู่กับความจริงเฉพาะตน และความจริงของเขาก็คือเห็นตัวเองควรแสวงลาภทางกามตามที่ธรรมชาติให้มา
อาทิตย์ก่อนๆเขาอาจเพ้อพกเหลวไหลไม่เข้าท่า อุปโลกน์ให้ณชะเลเป็นภาพในฝัน เป็นผู้สร้างจุดจบของตำนานขุนแผนจอมเจ้าชู้ แต่เดี๋ยวนี้พอตระหนักว่ากำลังจะอยู่ในขบวนการรวยลัด อาจกลายเป็นเศรษฐีย่อยๆภายในเวลาอันสั้น ความรู้สึกของเขาก็เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
ยังไม่ทันได้ค่าเหนื่อยงวดแรก เขาก็คิดถึงงวดต่อไปเสียแล้ว และกำลังชั่งใจว่าจะต่อรองให้แพงขึ้นได้ไหม
อันเนื่องจากต้องให้ยาอีกหลายวันกว่าจะสัมฤทธิ์ผลถาวร แปดโมงเช้าพฤหัสจึงต้องลงไปซื้อข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นจากร้านขายด้านล่าง โดยนำเสื้อผ้าหล่อนใส่ถุงติดมือลงมาด้วย อเวรายังมีชุดสำรองติดตู้อยู่บ้าง เขาจับยัดถุงเรียบ กันไว้ดีกว่าแก้ หากหล่อนตื่นระหว่างนั้นแล้วหนีหายไป กระบวนการกักขังหน่วงเหนี่ยวทั้งหมดคงต้องเริ่มต้นใหม่หมด ซึ่งแน่นอนว่าจะยากเย็นขึ้นเป็นสิบเท่า หรืออาจเป็นไปไม่ได้อีกเลย
กลับขึ้นห้อง พบหญิงสาวนอนแน่นิ่งดังเดิมราวกับท่อนไม้ตายซากก็คลายใจ ท่าทางหล่อนเหนื่อยอ่อนราวกับเสียลมปราณทั้งหมดในร่างไปแล้ว จึงหลับยาวหลายชั่วโมงโดยไม่มีวี่แววจะได้สติอย่างนี้ นี่เป็นอีกสิ่งหนึ่งที่สิงคารบอกไว้ล่วงหน้าและปรากฏผลตามนั้น คือเข็มแรกเหยื่ออาจโหมศึกหนัก ดึงกำลังงานทั้งหมดมาใช้จนหลับใหลไม่รู้สติได้นานเกิน ๑๒ ชั่วโมง
พฤหัสซื้อหนังสืออ่านเล่นขึ้นมาด้วย อย่างน้อยก็ช่วยไม่ให้ต้องผุดลุกผุดนั่งด้วยความรำคาญเกินควร เข้าใจชัดแจ้งว่าเหตุใดจึงควร อัดยา ระหว่างยังดีๆกันอยู่ ถ้าทำตอนเลิกกันแล้วแบบนี้ต้องนั่งเฝ้าไม่เป็นอันทำอะไร ผลัดเวรไม่ได้เสียด้วย เดี๋ยวอเวราพยายามต่อสู้ขัดขืนขึ้นมาอาจเกิดเหตุไม่คาดฝันได้สารพัด สิงคารกำชับนักกำชับหนาว่างานนี้เขาต้องรับผิดชอบให้ลุล่วงแต่ผู้เดียว ไม่ควรมีทีมงานรายอื่นกรายร่างมาให้เหยื่อเห็นแล้วเอะใจเด็ดขาด อย่างมากเหยื่อก็แค่เข้าใจว่าคู่ขาเก่าเกิดงอแง ดื้อด้านไม่ยอมเลิก และกักขังหน่วงเหนี่ยวไว้เจรจาอ้อนวอนเท่านั้น
ไม้นี้สิงคารเสี้ยมสอนเขาไว้อย่างละเอียด คือหาเรื่องเถียง หาเรื่องทะเลาะ เหมือนตกลงกันไม่ได้สักที แต่ก็ไม่ต้องห่วงมาก เพราะยิ่งทวีจำนวนเข็มขึ้นตามวัน เหยื่อก็จะคิดถึงโลกภายนอกน้อยลง ในหัวจะคิดถึงแต่เซ็กซ์อย่างหนัก นี่คือสรรพคุณวิเศษของยาแพง
น่าเบื่อเป็นบ้า ต้องนั่งเฝ้าร่างทอดนิ่งไร้สติเฉยๆ อยากไปเดินเที่ยวห้างบ้างเดี๋ยวกลับมาไร้เงาหล่อนก็โดนสิงคารเชือดกระเดือกเท่านั้น ความเบื่อและความจำใจนั่งแกร่วทำให้เขามองอเวราเป็นสินค้าเต็มร้อย ซึ่งนั่นก็แปลว่าสำนึกคิดอ่านถูกเปลี่ยนไปอีกขั้น พฤหัสเห็นตนกำลังปฏิบัติงานเพื่อแลกกับรายได้ และการระลึกเช่นนั้นก็บันดาลพลกำลังขึ้นมาใหม่เป็นพักๆ งานง่ายที่รับทรัพย์หลายแสนเป็นค่าตอบแทนแบบนี้มีใครได้ทำกัน ถ้าเขาความอดทนต่ำขนาดปล่อยเหยื่อหลุดมือก็สมควรต้องลงโทษตนเองอย่างหนักล่ะ
เห็นอเวราขยับตัวแต่ละครั้งเป็นต้องดีใจตาโต นึกว่าจะได้เพื่อนคุย แต่หล่อนขยับแล้วนอนกองต่อราวกับตั้งท่าใหม่เพื่อกินบ้านกินเมืองให้อร่อย มันจะเพลียอะไรกันนักกันหนา? เขาคิดอย่างหงุดหงิดงุ่นง่าน มองเข็มนาฬิกาผ่านไปเรื่อยๆ จากสายเป็นเที่ยง จากเที่ยงเป็นบ่าย ก็ไม่มีวี่แววว่าหล่อนจะตื่นเสียที กระทั่งเกือบตกเย็น รวมเวลาหลับสนิทเกือบ ๑๑ ชั่วโมง อเวราจึงค่อยๆยันร่างขึ้นนั่งอย่างงัวเงีย
ตื่นแล้วเหรอพี่เค้ก พฤหัสทักเหมือนอารมณ์ดี ไปอาบน้ำสิ ผมซื้อสบู่ยาสีฟันไว้ให้ในห้องน้ำแล้ว สบู่ก้อนเดิมเหลือกระจิ๋วเดียว
หญิงสาววิงเวียนงุนงง ลำคอแห้งผาก กระหายน้ำเหมือนกำลังจะขาดใจ จึงร้องขอตัวงอ
ขอน้ำ
เด็กหนุ่มปฏิบัติตามคำขออย่างรวดเร็ว นำน้ำขวดมาเปิดฝาและใส่หลอดยื่นให้ แต่อเวราคีบหลอดทิ้งแล้วยกดื่มอั้กๆจนเกลี้ยงฉาดแล้วขออีก พอเขาเอามาให้ก็กระดกขวดเทน้ำลงคอหมดอีก กระทั่งพฤหัสกะพริบตาปริบๆ เนื่องจากนั่นเป็นสิ่งที่เขาไม่เคยเห็นผู้หญิงมาดสวยอย่างหล่อนทำมาก่อน
พอดับกระหายได้ อเวราก็เริ่มสำรวจเนื้อตัวอันเปลือยเปล่า และค่อยๆระลึกได้ว่าเกิดอะไรขึ้นก่อนหลับยาวเป็นตาย มันเป็นประสบการณ์ที่บอกตนเองเต็มปากว่าสนุกสุดเหวี่ยงชนิดไม่มีครั้งใดเทียบ หล่อนไม่เคยโลดโผนโจนทะยานได้เท่าครึ่งของเมื่อคืนเลย เหมือนการผจญภัยไปในหุบเหวแห่งปริศนาอันดำมืด เพื่อควานหายอดขุมทรัพย์ที่ซุกไว้ไม่รู้จบรู้สิ้น หล่อนพบ พบ และพบ จนยิ่งทวีความโลภหนักขึ้นทุกที แถมกำลังวังชาไม่ตกเสียอีก จึงเอาแต่ตั้งหน้าตั้งตาเดินหน้าลุย กระทั่งจำชื่อเสียงของตนเองไม่ได้ด้วยซ้ำ
แต่บัดนี้เมื่อกลับคืนสู่สภาวะปกติ อเวราก็เกิดคำถามทันใด
เธอวางยาพี่ใช่ไหม?
แม้เป็นประสบการณ์ครั้งแรก แต่หล่อนก็เดาทางถูกไม่ยากเย็น เพราะเกิดอารมณ์ในภาวะไม่ควรเกิด แถมดูจากพลกำลังที่เพิ่มขึ้นผิดหูผิดตาแล้ว ก็ระบุเพิ่มเติมได้อีกว่านี่ต้องไม่ใช่แค่ยาปลุกเซ็กซ์ธรรมดาเสียด้วย!
พฤหัสยักไหล่ เขาเตรียมคำตอบตามคำแนะนำของสิงคารไว้ล่วงหน้า คือถ้าเหยื่อสงสัยว่าโดนยากระตุ้นอารมณ์เพศก็ให้เออออยอมรับไป เพื่อให้นึกว่าสถานการณ์ร้ายแรงที่สุดแค่นั้น
สนุกอย่าบอกใครใช่ไหมล่ะ?
เธอเลวมากนะที่ทำอย่างนี้!
นั่นเป็นคำบริภาษที่พฤหัสเตรียมฟังไว้แล้วเช่นเคย
ทำให้พี่เค้กมีความสุขแท้ๆ ผมเลวตรงไหน?
อเวราขบริมฝีปาก โกรธจนตัวสั่นเทิ้ม
เธอรู้ว่าพี่ไม่เต็มใจทำอะไรอย่างนี้กับเธออีกแล้ว นี่มันไม่ต่างจากการบังคับขืนใจ!
เด็กหนุ่มเลิกคิ้ว พูดลอยหน้าลอยตานิดๆ
ทบทวนดีๆ พี่เค้กน่ะยิ่งกว่าสมยอมอีก เอาน่า
พี่แค่อายที่กลายเป็นฝ่ายรุก แทนที่จะหลับหูหลับตาเป็นปลาทูนึ่งตามความตั้งใจแต่แรกใช่ไหมล่ะ? ฮ่ะๆ ไม่มีทาง! ผมไม่ยอมเด็ดขาด ผมอยากได้แบบที่พี่เค้กจะให้ความร่วมมือเหมือนเราเคยๆกัน!
หญิงสาวส่ายหน้าอย่างอัดอั้นและอับอาย
พี่จะไม่ยอมมีอะไรกับเธออีก!
พฤหัสยิ้มพรายอย่างคนถือไพ่เหนือกว่า
ก็ตามใจ
พี่จะกลับบ้าน
เอาซี
ผมได้สิ่งที่ต้องการแล้ว และเชื่อว่าพี่จะติดใจ วันหลังขอใช้บริการอีก เชิญเลย ไปอาบน้ำได้ ซื้อสบู่ยาสีฟันกับผ้าขนหนูมาให้แล้ว ขออภัย ร้านข้างล่างมีแต่ผืนเล็กแค่นี้แหละ ค่อยๆเช็ดทีละนิดทีละหน่อยก็แล้วกัน
เขาผายมือไปทางเก้าอี้ตัวหนึ่งซึ่งมีเครื่องของครบครันดังสาธยาย อเวราลุกพรวดพราด ก้าวไปคว้าของเข้าห้องน้ำเพื่อชำระสะสางสิ่งโสโครกออกจากร่างโดยพลัน พฤหัสมองตามด้วยสายตาของผู้คุมนักโทษที่รู้ดีว่านักโทษจะไม่มีวันพ้นกรงขังไปด้วยวิธีใดๆ!
เกือบครึ่งชั่วโมงผ่านไป อเวรากลับออกมาด้วยความสดชื่นกว่าเดิม เพราะนึกว่าอีกเดี๋ยวจะกลับบ้าน และไม่ต้องเจอะเจอเด็กเวรนี่อีกเลยจนสิ้นกาลนาน
กินข้าวก่อนมา ผมใส่จานไว้ให้แล้ว
ไม่! เดี๋ยวจะไปกินข้างล่าง
น่า
จะต่างกันตรงไหนเล่า
เธอจะวางยาพี่อีกใช่ไหมล่ะ?
โอ้! คิดซะอย่างนั้น โอเค ตามใจ
ผมแค่เสียดาย อุตส่าห์ซื้อมา แต่เดี๋ยวคงต้องเก็บทิ้งก่อน ไม่งั้นพี่เค้กกลับมาคราวหน้าอาจเจอสัตว์ประหลาดในจานข้าวยั้วเยี้ย
เด็กหนุ่มทำทีกุลีกุจอยกจานข้าวผัดไปเททิ้ง อเวราเห็นเช่นนั้นก็ชักวางใจ อีกอย่างหล่อนหิวแสบไส้ราวกับกำลังจะล้มฟุบอยู่รอนๆ จึงกลับลำยินยอมตาม
กินก็ได้
พฤหัสยิ้มสมใจ ความจริงถึงแม้จะลงไปกินข้าวข้างล่างเขาก็ไม่เดือดร้อนนัก เพราะมั่นใจว่าเดี๋ยวต้องชักแม่น้ำทั้งห้าพาหล่อนกลับขึ้นมาสำเร็จอยู่ดี ตราบใดยังพูดคุยกันเป็นปกติ และหล่อนไม่ไหวทันถึงเบื้องหน้าเบื้องหลังอันโหดร้ายเสียก่อน
ระหว่างรับประทานมื้อเย็นร่วมกัน พฤหัสก็ชวนคุยสานบรรยากาศคุ้นเคยเก่าๆ
ผมเคยถามพี่เค้กหรือเปล่าว่าทำไมไม่ไปเป็นนางแบบ มัวเป็นเลขาอยู่ทำไม? หุ่นอย่างพี่เค้กผมดูกี่ทีก็ไม่เบื่อ พอไม่เจอหลายๆวัน กลับมาดูอีกที โอ้โฮ! สงสัยเลยว่านี่เรามีวาสนาเป็นเจ้าของสัดส่วนระดับนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ทุกอย่างเหมือนใหม่เอี่ยมถอดด้าม
อเวราเบะปากนิดๆ ก่อนตอบเพียงสั้น
หุ่นเหมาะแต่ใจไม่เหมาะ
ไม่เหมาะยังไง?
คบกันมาเธอเคยเห็นพี่กล้าใส่ชุดหวิวๆสักครั้งไหมล่ะ?
นั่นซี มีดีทำไมไม่อยากโชว์? ธรรมชาติอุตส่าห์ให้มา เดี๋ยวนี้สังคมเปิดกว้าง ยอมรับกันโดยดีแล้ว ถ้าใจถึงหน่อยก็ได้เงินใช้แถมมีชื่อเสียงเป็นที่รู้จัก
สังคมยอมรับ แต่บ้านพี่ไม่รับ ยังไงก็ทำไม่ได้หรอก ตอนวัยรุ่นเคยใส่สายเดี่ยวออกนอกบ้านทีเดียวโดนพ่อด่าจนน้ำตาตกมาแล้ว
โห! หัวโบราณขนาดนั้น?
เด็กหนุ่มขมวดคิ้วขัน พลางคิดว่าเขาไม่เคยรู้จักคนที่บ้านอเวราเลยจนนิดเดียว
อือ
ถ้าพ่อรู้ว่าพี่เหลวแหลกขนาดไหน รับรองเจอเฆี่ยนหลังลาย
โลกเขาไปถึงไหนกันแล้ว
ก็ถึงที่ที่พ่อพี่ไม่เคยอยากจะให้ถึง
พฤหัสยิ้มคิด โลกยุคก่อนเต็มไปด้วยพ่อแม่ที่หวงแหนลูกสาวสุดชีวิต โลกยุคนี้น่าจะครึ่งๆกัน คือพวกหนึ่งปล่อยเลยตามเลย เห็นว่าไหนๆก็เกินกำลังห้ามกระแสโลกาภิวัฒน์อันเชี่ยวกรากอยู่แล้ว แต่อีกพวกหนึ่งยังหัวเก่าสุดลิ่มทิ่มประตู ใครนอกบ้านจะไปถึงไหนไม่สน ฉันจะซุกนกของฉันไว้ในกรงทองเสียอย่าง แถมฟังข่าวต่างๆจนหวาดระแวง ไม่กล้าให้ลูกไปไหนมาไหนตามลำพังสักครั้ง
รอโลกยุคหน้าเถอะ พอเด็กรุ่นเขาโตขึ้นเป็นพ่อแม่ คงไม่มีใครหวงลูกสาวกันอีก!
พ่อผมน่ะ ยุเลยนะ ผมจำติดหู ตอนอายุ ๑๓ พ่อเคยบอกว่า เฮ้ยต่อย! ถ้า ๑๕ ยังไม่ขึ้นครูอย่ามาเรียกกูว่าพ่อ! ฮ่ะๆ กลัวเสียแบรนด์ เดี๋ยวเพื่อนๆจะนินทาว่าปล่อยให้ลูกไม้หล่นไกลต้น
อเวราฟังแล้วชักสีหน้า หันไปทางอื่นด้วยความขยะแขยง เห็นโทษของกามอย่างชัดเจน มันมีฤทธิ์พอจะปิดหูปิดตาหล่อนให้หลงทนคนพรรค์นี้ได้เป็นนานสองนาน พวกผู้ชายคิดคำพูดถ่ายทอดความโสมมจากรุ่นหนึ่งไปสู่อีกรุ่นหนึ่งกันอย่างครึกครื้น โดยเห็นว่านั่นคือความเข้าท่า คือความมีน้ำยา และคือความบันเทิงเริงใจ ลงเอยในระยะยาวก็คือปัญหาสังคมที่ซับซ้อนแก้ไม่ตก ทั้งการตั้งท้องก่อนวัยหากิน ทั้งเมียหลวงเมียน้อยริษยาชิงดี ทั้งลูกที่โตขึ้นเป็นเด็กมีปัญหา รากของปัญหาจะมาจากอะไรได้เกินความมักง่ายทางเพศ
พอท้องอิ่มและกำลังวังชากลับมา อเวราก็เกิดความต้องการแปลกๆ ทีแรกมาในรูปของความหิวที่ประหลาด เหมือนไม่ได้หิวอาหารด้วยท้อง ไม่ได้หิวอากาศด้วยปอด แต่หิวบางสิ่งด้วยความเรียกร้องจากเนื้อตัว เริ่มจากแขนขา แล้วค่อยๆลุกลามมาถึงช่องท้อง ช่องอก ลำคอ เรื่อยไปตลอดจนกระทั่งเหมือนหิวออกมาจากกระดูก เป็นความแห้งโหยตายอดตายอยากที่ร้อนรุ่มยิ่งกว่ากระหายน้ำจัด
นี่เธอทำอะไรพี่กันแน่?
พฤหัสแค่เห็นอาการเบื้องต้นเล็กๆเพียงเท่านั้น ก็รู้แล้วว่าหญิงสาวเริ่มอยากยา แต่อุตส่าห์แสร้งทำไก๋
ผมทำอะไรพี่?
ยาที่เธอใช้น่ะ แค่ยาปลุกอารมณ์ธรรมดาหรือมีผลข้างเคียงอื่น?
พฤหัสทำหน้าประหลาดใจ ร้องเสียงสูงอย่างแนบเนียน
ธรรมด๊า! จะไปมีผลข้างเคียงอะไร ตอนนี้พี่เป็นยังไงเหรอ?
หญิงสาวขบฟันแน่น สองจิตสองใจอยู่ระหว่างเชื่อว่าเขาไม่รู้เรื่องรู้ราว กับสังหรณ์ว่านี่คือสัญญาณเตือนภัยที่เลวร้ายที่สุดเท่าที่เคยเกิดขึ้นในชีวิต!
พี่ทรมาน เจ็บไปทั้งตัว เหมือนอยาก
พยายามบรรยายพลางห่อไหล่ มือลูบแขนเปะปะ เด็กหนุ่มทำหน้ายู่ ยืดคอมาส่งตาสอดส่องห่วงใย
พี่เค้กเป็นอะไรหรือเปล่า? ทำท่าเหมือนคนปวดไส้ติ่ง ไปหาหมอไหม?
วินาทีนั้นมีความรวดร้าวชนิดหนึ่งเกิดขึ้นในร่างอเวรา คล้ายกายกำลังจะแตกปริเป็นเสี่ยงๆ หญิงสาวครางโอยแผ่วแล้วถลันแล่นไปนอนกุมท้อง ตัวงอก่องอขิงบนเตียง ความเจ็บปวดรุนแรงนั้นเกิดขึ้นเพียงชั่วไม่กี่พริบตาแล้วทุเลาลง เหลือแต่ความโหยหาอะไรบางอย่างแทบขาดใจ เหมือนกายขาดสิ่งสำคัญยิ่งยวดและอาจต้องวายวางเร็วๆนี้หากหาสิ่งนั้นมาคืนที่ไม่ทันกาล
เป็นความโหยหาที่น่ากลัว เพราะหล่อนรู้ว่ามีบางสิ่งเกิดขึ้น เพียงแต่ยังไม่รู้ว่ามันคืออะไร
ต่อย
ครางเรียกอย่างต้องการให้เขามาดูอาการ บังเกิดความเหน็บหนาวเปล่าเปลี่ยวและพรั่นพรึงยิ่งกับการนอนเดียวดายบนเตียง อเวรายังมีสติครบถ้วนพอจะเหลือบลงไปเห็นว่าพฤหัสนั่งมองด้วยความสนใจ คล้ายอยากดูว่าหล่อนเกิดอาการได้ขนาดไหน แต่ไม่มีวี่แววห่วงใยแม้แต่น้อยนิด
พลิกตัวไปมาราวกับจะหลบหลีกความโหยหาอันน่าทรมาน แต่หลบอย่างไรก็ไม่พ้น และถึงจุดหนึ่งถึงกับต้องทำหน้าเหยเกเมื่อความรวดร้าวทั่วสรรพางค์เกิดขึ้นอีกระลอก ชั่วขณะนั้นชีวิตหล่อนไม่เหลืออะไรอีกเลยนอกจากรสชาติความทุกข์อันกล้าแข็ง
โอย
เกลือกกลิ้งดิ้นทุรนไปทั่วเตียง อเวราได้ยินเสียงของตัวเองชัด เสียงร้องหาสิ่งที่ไม่รู้ว่าคืออะไรนั้นน่าสังเวชเหลือเกิน ไม่เคยสงสารตัวเท่านั้นมาก่อน ราวกับใครแกล้งบิดทุกริ้วเนื้อออกมาจากด้านใน อึดใจใหญ่ต่อมาก็วิงวอนเสียงหลง
ต่อย
ช่วยพี่ด้วย
ฮือ
หญิงสาวเริ่มร้องไห้สะอึกสะอื้น นั่นเองพฤหัสจึงค่อยตัดสินใจลุกขึ้นและก้าวเข้าหาหล่อน
เห็นหรือยัง ขาดผมแล้วเป็นทุกข์ได้ขนาดไหน?
อเวราจิกกำผ้าปูที่นอนแน่น ขบริมฝีปากดุจจะสกัดกั้นมรณกรรมที่พยายามพังประตูเข้ามาหา
ฮือ
พี่ขอร้อง อย่าให้พี่ทรมานอีกเลย
ก็ได้ งั้นลองนี่นะ อาจช่วยให้รู้สึกดีขึ้น
นั่งลงจับแขนขวาของอเวราพาดกับตัก ปักเข็มและเดินยาเข้าเส้นเลือดกลางท้องแขนหล่อนด้วยหัวใจที่เยียบเย็น ไม่ช้าและไม่เร็ว ตามที่ได้ฝึกมาแล้วอย่างดี ช่วงแรกต้องทำยาเป็นของเหลวเพื่อฉีดเข้าร่างง่ายๆในช่วงเหยื่อยังอาจต่อต้านได้ อีกทั้งเพื่อความสะดวกในการพกพาของมือฉีดเองด้วย ต่อเมื่อเหยื่อติดยางอมแงมแล้ว เลิกไม่ได้แน่แล้ว ก็จะใช้ยาที่ถูกบดเป็นผงเพื่อสูดเอาตรงๆทางจมูก ซึ่งก็จะเข้าสู่ปอดแล้วกระจายไปตามเส้นเลือดแล้วออกฤทธิ์กระตุ้นสมองได้เกือบทันทีทันใด
ยามนี้ที่สารสีฟ้าวิ่งไปตามเส้นเลือดทำให้อเวราเกิดความรู้สึกปวดจี๊ดขึ้นมาแปล๊บหนึ่ง จากนั้นเมื่อทุเลาความเจ็บแปลบลง ภายในนาทีเดียวกล้ามเนื้อทั่วร่างก็ผ่อนคลาย กลายเป็นความสบายกระจายตลอดจากหัวจดเท้า และหล่อนก็สงบลง เรี่ยวแรงที่มีไว้ดิ้นรนเมื่อครู่ปฏิรูปเป็นพลังแห่งความเริงร่าท้าทาย ราวกับจู่ๆก็พ้นจากบ่อเพลิงอันควรโอดโอย ถูกฉุดขึ้นมาวิ่งเล่นบนชายหาดโล่งกว้างในยามเช้าที่เย็นรื่น ชวนฉีกยิ้มหฤหรรษ์และหัวเราะเริงร่าถึงขีดสุด
เมื่อเขาปลดเสื้อแสงออกจากร่างหล่อน อเวราก็ตอบสนองอย่างกระหายรสสัมผัสยิ่งกว่าคนเดินทางกลางทะเลทรายมาพบแหล่งน้ำใหญ่ จะด้วยความกรุณาอันลี้ลับจากเบื้องต่ำแห่งหนตำบลใดก็ตามที!
ฝ่ายพฤหัสซึ่งใจอยู่ในภาวะ ทำตามหน้าที่ ไม่ได้มีอารมณ์ร่วมถึงครึ่งหนึ่งของอเวรา ความรู้สึกภายในก็เป็นไปอีกอย่างหนึ่ง แค่กามอันเผ็ดร้อนที่ยืดเยื้อไร้จุดจบ ก็ปรากฏเสมือนขุมนรกขุมหนึ่งได้แล้ว เกือบครึ่งชั่วโมงที่หญิงสาวไม่หยุดพัก เขาพลอยต้องสรรวิธีที่ตนเองไม่ต้องลงแรงมาก ช่วงหลังชักเหนื่อยหน่ายเอือมระอาขึ้นมาตงิดๆจนขมวดคิ้วเกือบตลอดเวลา เหมือนดูหนังที่มีแต่การดำเนินเรื่องเร่งเร้าอย่างต่อเนื่องโดยไม่มีช่วงพักหูพักตาเสียบ้าง ในที่สุดจึงต้องภาวนาให้เรื่องจบเสียที อย่ายืดเยื้อยาวนานกว่านี้เลย
ไม่มีงานเลี้ยงใดไม่เลิกรา แม้จะเป็นงานเลี้ยงที่ต้องฝืนกินจนพุงกางเพื่อเอาใจเจ้าภาพ พฤหัสหลับไปอย่างไม่เป็นห่วง เพราะรู้ว่าอีกฝ่ายจะต้องเหนื่อยอ่อนและนอนยาวอีกครั้ง เขาหลับสนิทหลายชั่วโมง กระทั่งลืมตาตื่นขึ้นในความมืด และพบว่าร่างหญิงสาวยังทอดนอนนิ่งดังคาด
ตาแข็งและไม่อยากนอนต่อ เกิดความรังเกียจเนื้อตัวของหญิงสาวจนอยากอยู่ห่างๆชอบกล จึงลุกขึ้นเปิดไฟนั่งอ่านหนังสือเล่น นี่เป็นประสบการณ์บนเตียงกับอเวราครั้งแรกที่ไม่สนุกเอาเลย ทั้งๆที่เจ้าหล่อนก็เร่าร้อนเหลือประมาณ การปฏิบัติตามหน้าที่ไปแกนๆทำให้เห็นแต่ภาพที่รู้สึกว่าทุเรศสิ้นดี เข้าใจแล้วว่าเหตุใดพวกแมงดาจึงไม่สงสาร ไม่นึกอยากปรานีปราศรัยโสเภณี ไม่กระทั่งเห็นผู้หญิงเป็นมนุษย์ด้วยกัน นั่นก็เพราะใจมองผู้หญิงเป็นสินค้าเหม็นๆ เป็นภาระให้ต้องแบกไว้ส่งมอบลูกค้า ไม่น่าอภิรมย์เอาเลยจริงๆ
พอนั่งอ่านหนังสือนานๆ แทนที่จะเพลิดเพลินกับเนื้อหาน่าตลกขบขัน กลับยิ่งหงุดหงิด รู้สึกกลายเป็นคนขี้โมโห เห็นอะไรขวางหูขวางตาไปหมด โดยเฉพาะร่างหญิงที่นอนนิ่งบนเตียง ใจเฝ้าแต่เร่งเวลาว่าเมื่อไหร่จะหมดหน้าที่ของตนเสียที
เซ็งโว้ย!
งึมงำระบายความเครียดในลำคอ แล้วแมงดามือใหม่ก็โยนหนังสือทิ้ง ลุกขึ้นเดินกลับไปกลับมาอย่างระอาเต็มทน รำคาญความเงียบกับการไม่มีอะไรทำจนต้องเปิดโทรศัพท์มือถือ กดปุ่มต่อสัญญาณถึงสิงคาร
ฮัลโหล ต่อยเหรอ?
อือ! โทษทีที่โทร.มาปลุกนะอา
ไม่เป็นไร ว่าไงพรรคพวก?
ทุกอย่างเรียบร้อยดี นี่แหละที่จะถาม ผมส่งหญิงให้อามู่เลยได้หรือยัง นั่งเฝ้านานๆเบื่อชิบหาย อาการจะลงแดงตายที่ผมเห็นเนี่ย เหมือนอามู่บอกเลย ท่าทางขาดยาไม่ได้แล้วล่ะ
เฮ่ย! ใจเย็นน่าเอ็ง ปริมาณยายังไม่มากพอหรอก ขั้นต่ำสุดต้อง ๕ เข็มขึ้นไป เข็มสองเข็มนี่เหมือนลงแดงก็จริง แต่อาการอยากจะรุนแรงแค่ครึ่งชั่วโมงหรือน้อยกว่านั้น หากกัดฟันทนเสียหน่อยก็จะหายเป็นปกติราวกับไม่เคยเกิดอะไรขึ้น
ถ้าครบ ๕ เข็มจะเป็นไง?
มันไปเปลี่ยนวิธีผลิตฮอร์โมนหรือสารบางอย่างถาวร อาก็เรียกไม่ถูก ชื่อยาวจำยาก ถึงตอนนั้นไม่พึ่งยาไม่ได้ และก็ต้องพึ่งทางเครือข่ายแห่งเดียวด้วย ต่อให้เอายาบ้าหรือเฮโรอีนมาเล่นก็เปล่าประโยชน์
ถึงงั้นเลยเหรอะ?
เออซี! สูตรลับเฉพาะราคาแพงโว้ย แล้วเอ็งอย่าข้ามขั้น ทะลึ่งอัดยาเกินขนาดหรือป้อนยาก่อนเวลาอยากล่ะ ลงทุนไปเยอะเดี๋ยวตายก่อนได้ใช้
โอ้! ถ้าอาไม่กำชับซ้ำก็กะๆอยู่เลย ฉีดๆมันให้ครบซะทีเดียวสิ้นเรื่องสิ้นราว นี่เหลืออีกตั้งสาม
ความจริงจะเอามาให้อาจัดการต่อก็ได้ แต่อาจต้องมีการตบตีหรือมัดไว้กับที่ เอ็งทำใจได้ไหมล่ะ?
โอ๊ย! เอาเถอะ อามู่จะทำยังไงก็ทำ ผมเหม็นเบื่อเต็มแก่ ทำไมรู้สึกแย่อย่างนี้ก็ไม่รู้ ดูหนังซ้ำยังเบื่อจะอ้วกแตก นี่ต้องออกแรงเหนื่อยด้วยตัวเองประกอบฉากอีก เฮ้อ! จ้างหมื่นหนึ่งยังไม่เอาเลยตอนนี้
หนึ่งหมื่นไม่เอา สี่แสนจะเอาไหม?
พฤหัสลดท่าทีโวยวายเป็นหัวเราะแหะๆเสียงอ่อยลง
เอา
สิงคารยิ้มเย็นอยู่อีกทางอย่างรู้ว่าจิตใจของเด็กหน้าใหม่ในวงการเริ่มเข้าที่เข้าทางแล้ว นับว่าพฤหัสชาด้านไร้ความรู้สึกได้เร็วแซงหน้าเขาในช่วงแรกเสียอีก!
ทนๆหน่อยเหอะวะต่อย เอาให้ชัวร์ ความจริงเข้าเข็มที่สามหรือสี่นี่ก็ลงล็อกแล้วล่ะ แต่เขาสั่งมาให้ฉีด ๕ เข็มก่อนส่งทุกคนเพื่อประกันว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาด ก็อย่าไปฝืนแหกกฎเลย
เอาก็เอา แต่มีเซ็กซ์กับเครื่องจักรนี่ไร้รสจริงๆ ให้ตายเถอะ นึกถึงม้าไม้ที่มันไม่มีวิญญาณน่ะอา
ฉายหนังซ้ำก็น่าเบื่อสำหรับเอ็งน่ะซี แต่พออีบินไปอยู่โน่น ก็ต้องถวายตัวกะหนุ่มไม่ซ้ำหน้า ถ้าให้เอาคนละครั้งไม่มีทางเบื่อเด็ดๆ
อือ
หวังว่าคงไม่รู้สึกคล้ายนรกเท่าไหร่นะ เจอกลิ่นน้ำมันแขกทุกวันไม่ซ้ำอย่างนั้น เครือข่ายของอาก็ส่งไปไกลเหลือเกิน ไม่รู้จะพูดกันรู้เรื่องหรือเปล่า
รู้สิวะ คุยปะกิดกันก็ได้ แขกผู้ดีพูดเป็นหมดแหละ
เฮ้ย! อานอนก่อนนะโว้ย ถ้าไม่มีธุระด่วนอย่าโทร.มาปลุกอีกล่ะ
กำชับอย่างอารมณ์ดีไม่ถือสาจริงจังนักที่ถูกขัดจังหวะนิทรารมณ์แล้ววางสายลง
พฤหัสเดินเกาหัว ไม่รู้จะทำอะไร ให้นอนข้างๆอเวราคงเหลือฝืน เขาเดินไปใกล้ๆหล่อน ตอนนี้เหมือนเห็นใครเผลอเอาผ้าเช็ดเท้าขึ้นมาวางบนเตียง วูบหนึ่งนึกอยากใช้เท้าถีบให้ลงไปนอนกองบนพื้น เขาจะได้ครองเตียงอย่างสบายใจ
แต่แล้วก็ชะงักกึก เพ่งจ้องอย่างจะให้แน่ใจว่าตาไม่ฝาด บรรลัยล่ะสิ! ในท่านอนตะแคงหน้าแน่นิ่งนั้นของหล่อน เขาเห็นน้ำไหลลงมาจากหางตารินลงหมอน
ชัดเจนว่านั่นเป็นน้ำตาใหม่ที่รินไหลลงมาเรื่อย หาใช่คราบน้ำตาเก่าหรือเป็นเพียงน้ำตาแห่งความบังเอิญยามฝันร้าย ความแตกจนได้! เกือบตบปากตัวเองที่ไม่ระวัง ปล่อยให้ความหงุดหงิดงุ่นง่านครอบงำขนาดเผลอโทร.หาสิงคารกลางห้อง เพิ่งรู้ตัวว่าเสียงโหวกเหวกที่นึกว่างึมงำในลำคอนั้น แท้จริงดังพอจะปลุกอเวราให้มีสติตื่นขึ้น อย่างน้อยประสาทหูก็ทำงาน นี่ถ้าเขารอบคอบสักนิด เดินออกไปโทร.ตรงระเบียง ความก็คงไม่แตกอย่างนี้แล้ว
ยืนอึ้งทำอะไรไม่ถูกอยู่ครู่หนึ่งก่อนแสยะยิ้ม เออวะ! รู้ก็รู้ไปซี่ ดีเหมือนกัน จะได้ไม่ต้องแกล้งแสดงบทคนยังรักยังอาลัยกันต่อ พฤหัสกรากเข้าไปจับไหล่หล่อนกระชากให้ร่างหงาย แล้วตบฉาดเข้าที่ใบหน้าทีหนึ่งแบบไม่จำเป็นต้องบอกเหตุผลก่อน
โอ๊ย!
อเวราร้องด้วยความเจ็บปวดและตกใจ ลืมตาโพลงมองเขา กระถดร่างขึ้นนั่งเบียดพนักหัวเตียงตัวสั่นงันงก
ที่พี่เคยตบผม ถือว่าเราหายกัน! บอกพลางยักคิ้วให้ยิ้มๆ แต่ผมเจ็บใจยังไม่หาย ถือว่ากฎแห่งกรรมสั่งให้ผมทำมากกว่าตบ!
หญิงสาวกำลังกลัว จึงมองเขาอย่างไม่ทราบจะโต้ตอบเช่นใด พฤหัสเห็นหล่อนกอดอกเงียบจึงยิ้มเย้ยและถากถางต่อ
ถ้าพี่เชื่อเรื่องกฎแห่งกรรม ก็ต้องคิดนะว่านี่ผมไม่ได้ทำร้ายพี่ กฎแห่งกรรมต่างหากที่ทำ!
อเวราหรี่ตา เห็นตนเองตกอยู่ภายใต้วงจรอุบาทว์แห่งการจองเวร กฎแห่งกรรมวิบากแค่ชักนำคนมาเจอกัน แต่กฎแห่งการผูกเวรต่างหากที่ยั่วเย้าคนให้ทำลายกัน นี่พฤหัสอาฆาตขนาดคิดแก้แค้นด้วยการเอาหล่อนไปขายทีเดียวหรือ?!?
กลืนน้ำมูกลงคอ ขอเป็นฝ่ายฟังเขาพูดพล่ามฝ่ายเดียว หากย้อนเวลากลับไปในวันแรกได้ หล่อนจะไม่โต้ตอบเด็กชั่วคนนี้แม้แต่คำเดียวด้วยซ้ำ
ความจริงพี่เค้กต้องภูมิใจในตัวเองนะ ผู้หญิงไม่มีทางรู้หรอกว่าค่าตัวถูกหรือแพงขนาดไหนจนกว่าจะมีการซื้อขายกัน บอกให้ว่าสำหรับค่าตัวระดับพี่น่ะ แค่ประเทศต้นทางก็ต้องลงทุนกันเป็นล้านแล้ว เดี๋ยวไปถึงประเทศปลายทางยังมีค่าใช้จ่ายอื่นๆอีก ว่ากันว่าที่นั่นซื้อบริการระดับพี่ครั้งเดียวนี่คิดเป็นเงินไทยร่วมแสนมั้ง ยิ่งไปปีแรกยังสดๆนี่หายห่วง
แต่ละคำบาดแก้วหูอย่างน่าจะสุดทนสำหรับใครก็ตามที่ตกเป็นเหยื่อ แต่น่าประหลาดนัก ยิ่งฟังพฤหัสพูดมากขึ้นเพียงใด ใจของอเวรากลับยิ่งสงบลงมากขึ้นเพียงนั้น
เพิ่งเมื่อเย็นวันก่อนตอนอยู่ในรถ ที่นึกน้อยใจชะตา นึกน้อยใจใครต่อใครมั่วไปหมด หล่อนคิดว่านั่นคือที่สุดทุกข์อันเหลือทนแล้ว แต่หาใช่เช่นนั้นไม่ ต่อให้รวมทุกข์ทั้งชีวิตมากองตรงหน้า ก็คงไม่ได้เสี้ยวหนึ่งของทุกข์ที่กำลังเกิดขึ้นเดี๋ยวนี้เลย
แปลกคือเมื่อทุกข์ถึงขีดสุดจริง ตกอยู่ภายใต้แรงกดดันของสถานการณ์เลวร้ายถึงขีดสุดจริง หล่อนกลับไม่นึกอยากฟูมฟายร่ำไร อาจจะถือเป็นบุญคุณของทุกข์ก้อนน้อยที่ทยอยมาให้ซ้อมรับมือในช่วงต้นก็ได้ พอชะตาคลี่คลาย แบไต๋สุดท้าย หล่อนจึงไม่ตระหนกตกตื่นอีกต่อไป
เงยหน้าขึ้นรับกรรม
นัยน์ตาหล่อนทอดจับอดีตแฟนหนุ่มด้วยแววว่างจากรอยพยาบาทอันใดสิ้น และนั่นก็เป็นวาระแรกที่อเวรารู้สึกเหมือนลืมตาขึ้นในความสว่าง!